Είναι συχνό φαινόμενο να ξεχνιόμαστε πολλές φορές όταν κάνουμε κάτι που πραγματικά μας αρέσει και το αγαπάμε. Χάνεται η αίσθηση του χρόνου και κανείς δεν ενδιαφέρεται πια για τις ώρες που έχουν περάσει γιατί ακριβώς αποτελούν παρελθόν. Από την αντίθετη πλευρά όμως, όταν ζούμε μία δύσκολη κατάσταση την οποία ίσως αποφεύγαμε να αντιμετωπίσουμε ή ανυπομονούμε για μία άλλη, ο χρόνος μοιάζει τόσο μεγάλος και σχεδόν απροσπέλαστος.
Η παραπάνω κατάσταση λοιπόν αποτελεί γεγονός και συνεχίζει να παραμένει στην καθημερινότητα, για να υπενθυμίζει και να τονίζει κατά κάποιο τρόπο τις επιθυμίες μας. Το συμπέρασμα αυτό διατυπώνεται με ευκολία καθώς πρέπει απλά να συλλογιστούμε πότε ο χρόνος κυλάει σε γρήγορους και πότε σε αργούς ρυθμούς. Φυσικά όταν λαμβάνει χώρα η ιδεατή για τον καθένα μας κατάσταση που έχει στο μυαλό του, νομίζουμε ότι η ώρα δεν λογαριάζει τίποτα και περνάει αβίαστα. Από την άλλη πλευρά όταν συμβαίνει κάτι λυπηρό, κάτι μη αναμενόμενο ή είναι κάτι για το οποίο πρέπει να περιμένουμε, ο χρόνος φαντάζει στα μάτια μας ατελείωτος.
Ίσως γι’ αυτόν τον λόγο λεγόταν, λέγεται και ακόμα προσπαθεί να επιβεβαιωθεί η άποψη ότι η έννοια του χρόνου, της ώρας, των λεπτών, των δευτερολέπτων, των ημερών, δεν είναι παρά μία ιδέα που μεγαλοποιούμε στο μυαλό μας, ανάλογα με την κατάσταση που προκύπτει κάθε φορά. Είναι μία ιδέα που ασπαζόμαστε όταν βιαζόμαστε να φτάσει η κατάλληλη στιγμή, ενώ απορρίπτουμε όταν απολαμβάνουμε μία κατάσταση και αποφεύγουμε να της δώσουμε τέλος, εξαιτίας της έντονης προσμονής της. Βέβαια πώς να αποχωριστείς ή να τελειώσεις κάτι το οποίο μόνο εσύ ο ίδιος ήξερες πόσο πολύ περίμενες; Η σκέψη και μόνο πως η στιγμή αυτή θα διαρκέσει όσο το ‘τσακ’ ενός μισοτελειωμένου αναπτήρα σε φέρνει σε απόγνωση. Δεν υπάρχει όμως φάρμακο ή γιατρειά γι ‘αυτήν την ανυπομονησία. Άλλωστε γιατί να προσπαθήσει κανείς να την καταπολεμήσει, αφού όταν πραγματώνεται είναι τόσο γλυκιά;
Σίγουρα όλοι θα θέλαμε να ‘μικρύνουμε’ τον χρόνο άλλες φορές και άλλοτε να του προσθέσουμε επιπλέον λεπτά για να παρατείνουμε την χαρά μας. Όμως χωρίς αυτές τις άκρως συναισθηματικά φορτισμένες στιγμές δεν θα καταφέρναμε να απολαύσουμε ή να αντιμετωπίσουμε τις ακριβώς αντίθετες τους. Επομένως είτε ο χρόνος είναι μία ιδέα που ‘τρέχει’ ή ‘σταματάει’ στο νου του καθενός από μας, είτε όντως υπάρχει και αντικατοπτρίζεται στα ρολόγια και τα ημερολόγια, μας υποδεικνύει πως πρέπει να εκμεταλλευόμαστε κάθε στιγμή με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και όχι να την σπαταλάμε.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου