"Καλοκαιρινός χειμώνας"

Τίτλος που μοιάζει ασταθής, παράξενος, λανθασμένος, καθώς το καλοκαίρι έχει φύγει προ πολλού, και αντίθετα ο χειμώνας καταφθάνει σιγά-σιγά με τους συνηθισμένους του ρυθμούς. Ο Δεκέμβριος ο πρώτος μήνας του, είναι απρόοπτος, άλλοτε ψυχρός και άγριος, ενώ άλλοτε ζεστός και γλυκός. Γλυκός κυρίως λόγω των Χριστουγέννων, κατά την διάρκεια των οποίων το στολισμένο τοπίο και τα νόστιμα γλυκά έχουν τον κυρίαρχο ρόλο.

     Το γενικότερο κλίμα βέβαια καθορίζεται από διάφορους παράγοντες. Ένα χαρούμενο κλίμα μπορεί να περιλαμβάνει αγαπημένα πρόσωπα, έναν σύντροφο, την οικογένεια, το καθένα απ’ αυτά όμως ‘πασπαλισμένο’ με αρκετές δόσεις χρυσόσκονης… Είναι η λεγόμενη ‘μαγεία των Χριστουγέννων.’
 Δεν λείπουν όμως από το σκηνικό και οι άνθρωποι που δεν βιώνουν με τον αντίστοιχο τρόπο το διάστημα αυτό, αλλά πασχίζουν να βρουν λύσεις στα προβλήματα της καθημερινότητας τους. Ζώντας ο καθένας τον δικό του γολγοθά και ανησυχώντας για το μέλλον, προτιμούν να ‘θυσιάσουν’ την δική τους διάθεση στον βωμό της επιβίωσης.

Η θέληση και η ψυχολογία πάντοτε διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην πορεία των πραγμάτων και στην παρέλευση του χρόνου. Δυσανασχετώντας στην πλειονότητα των περιπτώσεων με οτιδήποτε συμβαίνει γύρω μας, τότε το ‘προϊόν’ που μεταδίδουμε είναι η πικρία. Από την άλλη πλευρά, απολαμβάνοντας έστω τα μικρά, καθημερινά πράγματα, αποπνέουμε αισθήματα ευχαρίστησης και ζωντάνιας. Παίρνοντας στήριξη και αγάπη από ανθρώπους, πράγματα και καταστάσεις που μας γεμίζουν και μας ικανοποιούν, βοηθούμε τον ίδιο μας τον εαυτό κυρίως, να σκεφτεί θετικότερα ή να απαλλαγεί λιγάκι από την ρουτίνα και τα προβλήματα της καθημερινής ζωής. Μέσω του παραπάνω τρόπου, στόχος είναι να πραγματοποιηθεί γρηγορότερα το πέρασμα του χρόνου, και αυτό να γίνει με τέτοιο τρόπο ώστε να θυμίζει ιδανικό παράδεισο και όχι φρικτή κόλαση με περιορισμούς.
   Ο καθένας μας διαθέτει τα δικά του ιδανικά, έχει τις δικές του προτιμήσεις και απολαμβάνει καθετί ποικιλοτρόπως στην πλειονότητα των περιπτώσεων, όχι όμως πάντα. Ως γενική αλήθεια, ή ως παράδειγμα στην συγκεκριμένη τελευταία περίπτωση επέλεξα το καλοκαίρι. Στους περισσότερους, η θύμηση του επαναφέρει στον νου ξέγνοιαστες, ωραίες μνήμες. Είναι η εποχή που χαλαρώνουν τα όρια μας, χαλαρώνει ο ίδιος μας ο εαυτός και αισθανόμαστε ότι έχουμε αυξημένες αντοχές. Είναι σαν να θέλουμε να ευχαριστηθούμε τόσο πολύ την κάθε μέρα, γεμίζοντάς την ολοένα και περισσότερο… Σαν να μην μας φτάνουν 24 ώρες, παρόλο που εκμεταλλευόμαστε κάθε δευτερόλεπτο… Σαν να θέλουμε να παραμείνουμε για ολόκληρο τον χρόνο, μέχρι το επόμενο καλοκαίρι, στο ίδιο, απαράλλαχτο σκηνικό
Με τον ίδιο τρόπο έχουμε τη δυνατότητα να διαμορφώσουμε και τις άλλες εποχές του χρόνου, και πολύ παραπάνω τον χειμώνα. Το κρύο και ο μουντός καιρός είναι υπαίτιοι για τα βράδια γεμάτα με αγκαλιές και τα ‘χουχουλιάσματα’ κάτω από τις κουβέρτες, που το επόμενο πρωί δεν θες να αποχωριστείς. Ούτε τις κουβέρτες, ούτε τις ζεστές αγκαλιές… Οι στιγμές αυτές πληθαίνουν όσο πλησιάζουν οι μέρες των Χριστουγέννων, διότι επηρεαζόμαστε από το γενικότερο κλίμα που επικρατεί. Έτσι δίνεται η ευκαιρία σε μικρούς και μεγάλους, ερωτευμένους και μη, να μεταφερθούν μέσω της συγκεκριμένης ατμόσφαιρας σε μία ‘φτιαχτή’, αλλά μαγευτική πραγματικότητα. Η άφιξη του νέου χρόνου επιπρόσθετα, δίνει ώθηση για επαναπροσδιορισμό των στόχων και για το ξεκίνημα ενός νέου κύκλου με την ελπίδα ότι θα είναι καλύτερος από τον προηγούμενο.


Όταν θελήσουμε λοιπόν να ξεφυλλίσουμε το άλμπουμ της ζωής μας, θα περιμένουμε να επανέλθουν στη μνήμη μας όχι μόνο στιγμές ξεγνοιασιάς προερχόμενες από το καλοκαίρι, αλλά και στιγμές τρυφερότητας και ζεστασιάς από το υπόλοιπο των περασμένων χρόνων. Μετέπειτα καταλήγουμε σε αξιόλογες και μη, είτε αυτές περιλαμβάνουν ατελείωτες βουτιές και πλάκες στην παραλία, είτε το ξεκίνημα της φοιτητικής ζωής και τα πρωτοβρόχια κάποιο φθινόπωρο, είτε το στόλισμα ενός δέντρου και τα μελομακάρονα τα Χριστούγεννα, είτε τις ανοιξιάτικες βόλτες και τα πρώτα ανθισμένα λουλούδια… Είναι στο χέρι μας, ακόμα κι αν βιώνουμε δύστροπες καταστάσεις, αν θα τις αντιμετωπίσουμε με σοβαρότητα και θα ψάξουμε τη λύση τους, ώστε να επανέλθουμε το γρηγορότερο δυνατό σε ευχάριστη κατάσταση ή όχι. Ακόμα και οι πιο δύσπιστοι, αυτοί με την αρνητική προδιάθεση οφείλουν να κάνουν μία προσπάθεια. Εξάλλου ακόμα κι αν οι ίδιοι δεν διαθέτουν την όρεξη  να την κάνουν μπορούν να σκεφτούν ότι κάποιος εκεί έξω ανυπομονεί να δει να σχηματίζεται στο πρόσωπό τους ένα χαμόγελο αισιοδοξίας, ένα χαμόγελο όμορφο, ζεστό, ξέγνοιαστο, καλοκαιρινό… Έστω μικρό, έστω υπό την επήρεια δύσκολων συνθηκών.. Αρκεί να είναι αληθινό…

    
Καλό χειμώνα λοιπόν και καλές γιορτές!

"About new beginnings.."

"Κάθε αρχή και δύσκολη." = Ευρέως γνωστή και πλέον αποδεκτή έκφραση που χρησιμοποιούμε συχνά, ή που έχει χρησιμοποιήσει ο καθένας μας τουλάχιστον μία φορά στη ζωή του, λίγο πριν πραγματοποιήσει ένα νέο ξεκίνημα.

Είναι δύσκολο να παρθεί μία σημαντική απόφαση, πόσο μάλλον αυτή της νέας αρχής που καθορίζει από εκείνο το σημείο κι έπειτα την εξέλιξη της ζωής μας. Συχνά, μας θλίβει το γεγονός της ολοκλήρωσης ενός "κύκλου" που δεν έχει να προσφέρει κάτι παραπάνω.Με τον προηγούμενο όρο μπορεί να εννοείται ένας χωρισμός, μία καταδικασμένη φιλία, ένα οικογενειακό περιστατικό, η αλλαγή της εργασίας ή απλά μια προσωπική μεταβολή! Δυστυχώς ή ευτυχώς όλες οι καταστάσεις περιλαμβάνουν αυτόν τον "κύκλο", όμως το μέγεθός του αλλάζει ανάλογα με τις καταστάσεις και την νοοτροπία. Δεν διαρκούν όλα τα πράγματα το ίδιο, ούτε αντιμετωπίζουμε όλα τα εύκολα ή τα δύσκολα σκαμπανεβάσματα που προκύπτουν με τον ίδιο τρόπο, διότι αφορούν πολλαπλούς και διαφορετικούς τομείς της ζωής μας.   





                                          
Ο τρόπος και η διάθεση με τα οποία θα επιλέξουμε να τοποθετηθούμε μετά την λήξη των καταστάσεων, "παίζει" σημαντικό ρόλο και στην αντιμετώπιση της επόμενης κατάστασης που θα προκύψει. Για παράδειγμα, είναι ευκολότερο να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα στη δουλειά, όταν υπάρχει εύνοια και στους υπόλοιπους τομείς της ζωής μας, γιατί η γενικότερη διάθεση είναι υψηλή και σίγουρα αυτό βοηθάει στο να είμαστε περισσότερο οργανώσιμοι και ευέλικτοι. Στην περίπτωση της ολοκλήρωσης μιας μακροχρόνιας σχέσης στην οποία ενδεχομένως να είχαμε αφιερωθεί και τελείωσε παρά τη θέληση μας ή έπρεπε να γίνει ακόμα κι αν διαφωνούσαμε, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Εδώ, η διάθεση δεν βρίσκεται πλέον στα ύψη, ούτε είναι εύκολο να προχωρήσει το άτομο παρακάτω. Μεταβάλλεται εξαιτίας του συναισθηματικού υποβάθρου, βλέπουμε την αρνητική πλέυρά των πραγμάτων και απαρνιόμαστε κάθε είδους διασκέδαση. Έτσι, ενεργούμε καλύτερα και μεθοδικότερα όταν βλέπουμε την θετική πλευρά των γεγονότων, ενώ παραμένουμε στάσιμοι και σκεπτικοί για παραπάνω χρόνο απ'όσο χρειάζεται, όταν δεν αποδεχόμαστε ότι καλώς ή κακώς έτσι ήρθαν τα πράγματα και πρέπει να τα αντιμετωπίσουμε.

Ναι λοιπόν, κάθε αρχή είναι σίγουρα δύσκολη, συνήθως διαφορετική απο την προηγούμενη, αβέβαιη και δεν υπόσχεται σίγουρα αποτελέσματα. Όμως ποιά άλλη λύση θα ήταν σωστότερη? Η παραμονή σε κάτι που δεν μας προσφέρει τίποτα και δεν μας χαροποιεί σε τέτοιο βαθμό όσο στην αρχή καταφέρνει μόνο να μας αναλώσει. Γιατί όμως να μην δοθούμε εξ'ολοκλήρου σε κάτι ή κάποιον που θα ανταποκρίνεται όσο κι εμείς? Ναι, μπορεί να είναι χρονοβόρο, δύσκολο στην ανεύρεση του, όταν όμως το κατακτούμε πραγματικά, η ευτυχία, η ισσοροπία και η θετική σκέψη για το μέλλον καλύπτουν όλα τα προηγούμενα.                                              

Συνοψίζοντας όλα τα προηγούμενα θα ανaφέρω μόνο, ότι σε κάθε νέο ξεκίνημα η υπομονή και η σκέψη για ένα καλύτερο αύριο, παρά τις αντιξοότητες, είναι ο καλύτερος σύμμαχος. Έχοντας υπομονή και παραμερίζοντας την βιασύνη μπορεί ο καθένας μας να κάνει τις σωστές επιλογές, που θα τον ικανοποιούν όσο ο ίδιος επιθυμεί, χωρίς να χρειάζεται να υποκύπτει σε συμβιβασμούς που ο ίδιος δεν έχει επιλέξει.

Τατουάζ και προκατάληψη

Κάνοντας μια βόλτα στην παραλιακή και στα σοκάκια της πόλης, της δικής μας Θεσσαλονίκης, αντικρίζεις πλέον παντού ζωγραφισμένα σώματα. Ένα τατουάζ στο πόδι το παλικάρι στα δεξιά, ένα τατουάζ στην πλάτη η κοπέλα στα αριστερά. Μικρά, μεγάλα, περίεργα, συνηθισμένα, τα σχέδια που ‘πιάνει’ το μάτι σου ποικίλουν.

                                       

Κάποτε όμως, όποιος είχε τατουάζ θεωρούνταν ‘κακό παιδί’, και οι περισσότεροι τον είχαν στο περιθώριο, τον κοιτούσαν στραβά, λες και αυτό αντικατόπτριζε τον χαρακτήρα του ατόμου. Μάλιστα το άτομο αυτό δυσκολευόταν πολλές φορές να βρει δουλειά, διότι οι εργοδότες ήταν διστακτικοί στην πρόσληψη εξαιτίας των παραπάνω λόγων. Από την μία πλευρά, τώρα που οι περισσότεροι, ακολουθώντας την μόδα, έχουν ‘χτυπήσει’ και από ένα τατουάζ, θα έλεγα πως ο κόσμος αρχίζει σιγά σιγά να το συνηθίζει. Αρχίζει μάλλον να μπαίνει στην ιδέα ότι ένα τατουάζ δεν σημαίνει και τόσα πολλά όσα νόμιζε. Από την άλλη πλευρά, κατά την γνώμη μου πάντοτε, η ‘μόδα των τατουάζ’ εξαπλώθηκε ταχύτατα, οδηγώντας έτσι ορισμένους στην δημιουργία ενός τατουάζ, χωρίς καλά-καλά να το σκεφτούν!

 Ο καθένας είναι ελεύθερος να κοσμήσει το σώμα του όπως ο ίδιος επιθυμεί, προσέχοντας πάντοτε να μην ξεπερνάει τα προσωπικά του όρια. Όμως επιπλέον, θεωρώ πως κάθε τατουάζ οφείλει να έχει έναν λόγο δημιουργίας, και να μην είναι απλά μια τρέλα της στιγμής. Εφόσον λοιπόν κάποιος που θέλει να κάνει τατουάζ το σκεφτεί σοβαρά, το πάρει απόφαση και διαθέτει τα χρήματα που απαιτούνται, το μόνο που λείπει, είναι ο ‘ειδικός’, που θα αποτυπώσει την ιδέα πάνω στο σώμα!

\Σήμερα, νομίζω πως είναι λίγοι αυτοί που παραμένουν ‘προκατειλημμένοι’ σχετικά με το όλο θέμα των τατουάζ, ή τουλάχιστον δεν εκφράζουν την γνώμη τους τόσο συχνά και επανειλημμένα. Τα άτομα με τατουάζ πλέον δεν αντιμετωπίζουν δυσκολίες στην εύρεση εργασίας, οι εργοδότες είναι περισσότερο ελαστικοί, και τέλος οι πελάτες είναι συνηθισμένοι στο θέαμα, είτε συμφωνούν, είτε όχι. Επομένως αν και δεν συμφωνώ εξ ολοκλήρου σε αυτού του είδος την μόδα που παρασύρει μικρούς και μεγάλους, θεωρώ ότι έβαλε ένα τέλος στα στερεότυπα που υπήρχαν, αν και δεν πιστεύω ότι θα σταματήσουμε ποτέ να συναντούμε ‘κολλημένα μυαλά’! Άλλωστε αν δεν υπήρχε διάσταση απόψεων, οι κοινωνίες θα ήταν όχι μόνο μονότονες, αλλά και όμοιες, δίχως ίχνος διαφορετικότητας.

                                      

Μόδα και στύλ. Συσχέτιση ή διαφοροποίηση;

  Μέσα στις επόμενες μέρες ξεκινά ο Απρίλιος, ο δεύτερος μήνας της Άνοιξης. Σίγουρα όλοι παρατηρούμε ότι ο καιρός από μέρα σε μέρα καλυτερεύει και μας ωθεί να επιλέγουμε για τις εξόδους μας πιο ανάλαφρα υφάσματα, χαρούμενα χρώματα, σχεδιασμένα πάντα με τον κατάλληλο τρόπο.
 
  Φέτος την Άνοιξη λοιπόν, στη μόδα κυριαρχούν τα floral, τα ethnic, τα οποία δίνουν 'πολύχρωμες' νότες στην καθημερινότητα μας. Επιπλέον τα παστέλ χρώματα όπως το ροζ, το σιέλ, το σωμόν, και το μπεζ μπορούν άλλοτε να χρησιμοποιηθούν σε μια casual  εμφάνιση και άλλοτε σε επίσημη έξοδο. Τα ασπρόμαυρα, όπως κάθε χρόνο, είναι η ασφαλής επιλογή, εφόσον είναι επίκαιρα πάντα και παντού. Τέλος, οι διαφάνειες σε επιλεγμένα ρούχα δίνουν σεξυ πινελιές στις φαν τους, τοποθετώντας τες μέσα στο κλίμα της περιόδου.

  Όμως αν αποστασιοποιηθούμε λίγο από το τι είναι και τι όχι στην μόδα,διακρίνουμε πως κάθε γυναίκα διαθέτει το δικό της στυλ. Οι επιλογές της, ικανοποιούν σε πρώτο στάδιο την ίδια και έπειτα τους γύρω της. Γι'αυτόν τον λόγο, ανεξάρτητα από τα είδη ρουχισμού και τα νέα χρώματα που πλασσάρωνται κάθε χρόνο κυρίως από τους μεγάλους οίκους, η καθεμία τροποποιεί την γκαρνταρόμπα της με τρόπο τέτοιο, ώστε να καλύπτονται οι πραγματικές ανάγκες της. (Και δεν εννοώ οι υλιστικές!) 
 
  Τα 'all time classic' ρούχα ή παπούτσια μπορούν να φορεθούν από οποιαδήποτε γυναίκα, διάφορες ώρες τις ημέρας. Το βασικότερο είναι να πραγματοποιούμε τις σωστές επιλογές, χωρίς να παρασυρόμαστε. Ένα τζιν παντελόνι, ένα βαμβακερό μπλουζάκι, ένα παλτό, ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια...Αυτά είναι μόνο μερικά παραδείγματα από αυτά που πραγματικά χρειαζόμαστε στην καθημερινή μας ζωή, είδη απλά και πάνω απ'όλα οικονομικά!  

                        
  Για να δώσω βέβαια και απάντηση στον τίτλο του άρθρου, θα έλεγα πως από την μία πλευρά, η μόδα συσχετίζεται με το στυλ. Το ένα προσδίδει στο άλλο θετικές ή αρνητικές επιρροές, αλλά από την άλλη πλευρά το στυλ είναι κάτι ξεχωριστό που κάνει για παράδειγμα έναν άνδρα να προσεγγίσει μια γυναίκα, και δεν πρέπει να αλλάζει από εποχή σε εποχή.
 
   Έτσι λοιπόν, έχουμε την δυνατότητα να ανανεωθούμε, όχι μόνο επιλέγοντας φανταχτερά ρούχα, παπούτσια ή αξεσουάρ, αλλά επιλέγοντας ένα σωστό είδος, που θα το ευχαριστηθούμε και δεν θα μετανιώσουμε για την αγορά του. Οι δικές μας πινελιές είναι αυτές που απογειώνουν μία εμφάνιση, και δεν κοστίζουν ακριβά!